Therapie bij verworven stotteren
Bij verworven stotteren ontstaat het stotteren pas op latere leeftijd. Dat is anders dan het “gewone” stotteren, dat meestal in de kindertijd begint.
Er zijn drie vormen van verworven stotteren
Neurogeen stotteren
Het stotteren ontstaat door een beschadiging of ziekte van de hersenen, bijvoorbeeld na een beroerte of een hersenletsel.
Psychogeen stotteren
Het stotteren ontstaat na een psychisch probleem of een emotioneel ingrijpende gebeurtenis.
Farmacogeen stotteren
Het stotteren is een bijwerking van medicatie. Vermoed je dit? Stop nooit zelf met je medicatie, maar bespreek het eerst met je arts.
Omdat de oorzaak van verworven stotteren in de hersenen, de medicatie of de psyche kan liggen, werken we waar nodig samen met je huisarts, neuroloog of psycholoog. Zo krijg je zorg die past bij het hele verhaal.
Verschil met ontwikkelingsstotteren (het “gewone” stotteren):
Onze therapie verloopt als volgt:
1. Een grondig onderzoek
We brengen in kaart hoe je spreekt, sinds wanneer het stotteren er is en wat de mogelijke oorzaak is. Zo stemmen we de therapie af op jouw situatie.
2. werken aan vlotter spreken
Met spreektechnieken verkrijg je meer controle over je spreken.
3. Leren omgaan met stotteren, niet helpende gedachten/ gevoelens
We werken ook aan eventuele niet helpende gedachten/gevoelens die gepaard kunnen gaan met het stotteren.