Therapie bij selectief mutisme

Selectief mutisme is een angststoornis, geen spraak- of taalstoornis. Het kind heeft een grote spreekangst in bepaalde omgevingen of situaties (bv: school) waardoor hij/zij niet praat, terwijl hij/zij in andere omgevingen of situaties (bv: thuis) wel praat. De oorzaak van deze angst kan liggen in een onderliggend trauma, een sociale druk die het kind ervaart, een perfectionistische ingesteldheid of een geremd temperament.

Misschien herken je dit:

  • Je kind praat vlot thuis, maar zwijgt op school of in andere situaties
  • Het zwijgen houdt langer dan een maand aan, en niet alleen tijdens de eerste weken op een nieuwe school
  • Je kind communiceert soms zonder woorden (bv: knikken of wijzen) of fluistert
  • Het kind lijkt te verstijven wanneer er een antwoord van hem of haar verwacht wordt
  • Het zwijgen staat school, vriendschappen of het dagelijks leven in de weg

Hoe verloopt de therapie?

1. Een rustige kennismaking

We starten zonder druk. Je kind hoeft niets te zeggen. Eerst bouwen we vertrouwen en veiligheid op, in zijn of haar eigen tempo.

2. kleine stapjes

Stap voor stap breiden we uit wanneer, waar en tegen wie je kind durft te spreken: van een knikje naar een fluisterwoord en uiteindelijk naar een gesprek.

3. Samen met ouders en school

We stimuleren het spreken ook buiten de therapieruimte. Daarom is het heel belangrijk om de omgeving van het kind te betrekken: de ouders, broers/zussen, grootouders, leerkracht,… Zo krijgt je kind overal dezelfde steun.